Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026. Χτυπάει το κουδούνι για διάλειμμα και κάθομαι σε ένα παγκάκι μαζί με μερικούς ακόμα συμμαθητές μου. Εκείνη την ώρα έτρωγα ένα κουλούρι ακούγοντας τα υπόλοιπα παιδιά να μιλούν για τις πρόβες που κάνουμε για την παρέλαση. - Ο μόνος λόγος που θα κάνω παρέλαση είναι για να χάνω μάθημα... - Ε, ναι, για τι άλλο...εγώ να σου πω την αλήθεια στάνταρ θα κοιμάμαι εκείνη την ώρα. Την ώρα που τα έλεγαν αυτά φαινόντουσαν χαρούμενοι, ίσως γιατί θα τους δινόταν μια ακόμα μέρα ξεκούρασης. Εγώ όμως στενοχωρήθηκα αρκετά. Πήγα να τους απαντήσω μα και αυτοί από την πλευρά τους είχαν δίκιο, σκέφτηκα. Αν δεν ξέρουν τον λόγο που κάνουμε παρέλαση, λογικό είναι να σκέφτονται έτσι...
«Ψυχή και Χριστός σάς χρειάζονται. Αυτά τα δύο κανείς δεν μπορεί να σας τα πάρει, αν εσείς δεν τα δώσετε». Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός «Ψυχή και Χριστός σάς χρειάζονται. Αυτά τα δύο κανείς δεν μπορεί να σας τα πάρει, αν εσείς δεν τα δώσετε». Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
ελευθερια ή θανατοσ
«Ψυχή και Χριστός σάς χρειάζονται. Αυτά τα δύο κανείς δεν μπορεί να σας τα πάρει, αν εσείς δεν τα δώσετε». Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός «Ψυχή και Χριστός σάς χρειάζονται. Αυτά τα δύο κανείς δεν μπορεί να σας τα πάρει, αν εσείς δεν τα δώσετε». Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Στίχοι
Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,
για σήκωσ’ το κεφάλι,
τη δόξα που ’χες μια φορά
απόκτησέ την πάλι. (2)
Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,
ξύπνα, να ιδείς τη λευτεριά. (2)
Διψούν οι κάμποι για νερό
και τα βουνά για χιόνια·
διψούνε και για λευτεριά
οι σκλάβοι τόσα χρόνια. (2)
Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,...
Κοιμούμαι μ’ ένα όνειρο,
ξυπνώ με μιαν ελπίδα:
να ιδώ κι εγώ μια μέρα φως
κι ελεύθερη πατρίδα. (2)
Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,...
Στίχοι
Ατενίζω μια πατρίδα ευλογημένη απ’ τον Θεό,
προικισμένη μ’ έναν θείο, Παραδείσου θησαυρό.
Είσαι, Ελλάδα, πλουτισμένη με ονείρων ομορφιές,
απ’ τις κορφές ως τις ακρογιαλιές.
Σαν διαμάντι η θάλασσά μας δες πως λάμπει την αυγή,
κι ο Σταυρός ψηλά στολίζει καθεμιά βουνοκορφή,
τα κεριά σ’ ένα ξωκλήσι, άγιο φως στα δειλινά
και η ψυχή τραγούδι αρχινά.
Στρέφω τη ματιά μου στον γαλάζιο ουρανό,
ν’ αντικρίσω Σε, Θεέ μου, λαχταρώ.
Έχω στην ψυχή μου τη μορφή Σου ζωγραφιά,
την ορθόδοξη την πίστη στην καρδιά.
Θα σταθώ κι εγώ της πίστης μαχητής στον τόπο αυτό,
φλογερός αγωνιστής με τον Χριστό!
Και τα χώματά σου, Ελλάδα, τα ζηλέψανε πολλοί,
τα ποτίσαν μ’ αίμα, δάκρυ, μάρτυρες ηρωικοί.
Μες στην ιστορία έλαμψαν ακλόνητες μορφές
που ντρόπιασαν σκληρούς κατακτητές.
Και οι ήρωες αυτοί που μας χαρίσαν λευτεριά,
πριν τις μάχες, δες, δακρύζανε μπροστά στην Παναγιά.
Και θα ζούν μες στις καρδιές μας ολοζώντανοι, τρανοί,
της πίστης, της πατρίδας οδηγοί.
Στρέφω τη ματιά μου στον γαλάζιο ουρανό,...
Στίχοι
Σαν υψώνεται η ματιά μας στον απέραντο ουρανό
και το βλέμμα σταματάει σ’ έναν πάλλευκο ναό,
δυο κεριά σε μια εικόνα τη φωτίζουν ταπεινά,
των αγίων τη θυσία η καρδιά μας προσκυνά.
Άγιοι μάρτυρες πορεύτηκαν σαν ήρωες στη γη
και το αίμα τους το χύσαν για μια πίστη αληθινή.
Και στα χρόνια που θα έρθουν, θα σταθούμε εμείς ορθοί,
ως απόγονοι μαρτύρων με κοινή καταγωγή.
Ένας πόθος είναι χαραγμένος μέσα στην καρδιά μας,
τη φλογίζει και μας δίνει κάτασπρα φτερά,
να καούμε σαν κεράκι μπρος στην Παναγιά,
να βαδίσουμε στα χνάρια του Πατροκοσμά.
Η ψυχή μας φτερουγίζει στων μαρτύρων τη ζωή
και πυρώνει την καρδιά μας η δική τους αρετή.
Της δικής σας της θυσίας κληρονόμοι είμαστ’ εμείς,
μιας υπέροχης πατρίδας, χώρας δόξας και τιμής.
Ένας πόθος είναι χαραγμένος μέσα στην καρδιά μας…
Στον Θεό πρεσβεύσατε για μας, ουράνιοι αδελφοί,
με ελπίδα να διαβούμε την επίγεια ζωή,
να συναντηθούμε «εν τοίς οίκοις του Πατρός»,
να ’σαι, Κύριε, ο σύντροφός μας ο παντοτινός.
Στίχοι
Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τά νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. ᾿Αλλ᾿ ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.Απόδοση
Σ’ εσένα, Θεοτόκε, τη Στρατηγό που είσαι προστάτης στη µάχη, αποδίδω την ευχαριστία για τη νίκη, εγώ, η Πόλη σου, επειδή (µε τη δική σου βοήθεια) απαλλάχτηκα από τις συµφορές. Αλλά καθώς η δύναµή σου είναι ακατανίκητη, ελευθέρωσέ µε από κάθε είδους κινδύνους, ώστε να φωνάζω σ’ εσένα: «Να χαίρεσαι, Νύφη που δεν έχεις νυμφευθεί άνθρωπο».
Στίχοι
Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς, τῆς ἐρήμου τό ἄγονον ἐγεώργησας· καί τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἰς ἑκατόν τούς πόνους ἐκαρποφόρησας· καί γέγονας φωστήρ τῇ οἰκουμένῃ, λάμπων τοῖς θαύμασιν, Ἰωάννη, Πατήρ ἡμῶν ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.
Απόδοση
Με τα δάκρυά σου πότισες την άγονη γη της ερήμου και με τους βαθείς στεναγμούς σου απέδωσες καρπούς εκατονταπλάσιους των κόπων σου. Και έγινες φωστήρας που λάμπει στην Οικουμένη με τα θαύματα, Όσιε Πατέρα μας Ιωάννη, πρέσβευε στο Χριστό, το Θεό μας, να σωθούν οι ψυχές μας.
Στίχοι
Κύριε τῶν Δυνάμεων, μεθ’ ἡμῶν γενοῦ· ἄλλον γάρ ἐκτός σου βοηθόν, ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν. Κύριε τῶν Δυνάμεων, ἐλέησον ἡμᾶς.Απόδοση
Κύριε των (αγγελικών) Δυνάµεων, ας είσαι µαζί µας, γιατί δεν έχουµε άλλο βοηθό στις θλίψεις εκτός από Εσένα. Κύριε των (αγγελικών) Δυνάµεων, ελέησέ µας.
Ηρωες ή ραγιαδες του εαυτου μας;
Ηρωες ή ραγιαδες του εαυτου μας;
×Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026. Χτυπάει το κουδούνι για διάλειμμα και κάθομαι σε ένα παγκάκι μαζί με μερικούς ακόμα συμμαθητές μου. Εκείνη την ώρα έτρωγα ένα κουλούρι ακούγοντας τα υπόλοιπα παιδιά να μιλούν για τις πρόβες που κάνουμε για την παρέλαση. - Ο μόνος λόγος που θα κάνω παρέλαση είναι για να χάνω μάθημα... - Ε, ναι, για τι άλλο...εγώ να σου πω την αλήθεια στάνταρ θα κοιμάμαι εκείνη την ώρα. Την ώρα που τα έλεγαν αυτά φαινόντουσαν χαρούμενοι, ίσως γιατί θα τους δινόταν μια ακόμα μέρα ξεκούρασης. Εγώ όμως στενοχωρήθηκα αρκετά. Πήγα να τους απαντήσω μα και αυτοί από την πλευρά τους είχαν δίκιο, σκέφτηκα. Αν δεν ξέρουν τον λόγο που κάνουμε παρέλαση, λογικό είναι να σκέφτονται έτσι.
Καθώς γυρνούσα στο σπίτι μου βυθίστηκα σε σκέψεις. Άραγε οι ήρωες του 1821 θα σκεφτόντουσαν το πώς να χάσουν το μάθημα; Αυτοί ίσα ίσα που με κίνδυνο της ζωής τους πήγαιναν στα κρυφά σχολειά για να τους μάθει εκεί ο παπάς λίγα γράμματα. Ή θα σκεφτόντουσαν την καλοπέραση τους, να «αράξουν» όπως λέμε και σήμερα; Μου κάνει εντύπωση το πόσο πολύ διαφέρουμε οι σημερινοί Έλληνες. Εμείς κοιτάμε το πώς να βγάλουμε εύκολο χρήμα και να βολευτούμε. Αντιθέτως, οι Έλληνες εκείνης της εποχής, έδωσαν όλη τους περιουσία και από την άνεση του σπιτιού τους, βρέθηκαν με το σπαθί στο χέρι να πολεμάνε. Για στρώμα είχαν τα βράχια και για συντροφιά τούς λύκους στα βουνά. Αρκετοί από αυτούς πέθαναν πάμπτωχοι ενώ ήταν πάμπλουτοι. Αρκετοί αδικήθηκαν και φυλακίστηκαν. Για ποιον λόγο έκαναν αυτές τις θυσίες; Αν ζούσαν σήμερα και έβλεπαν τον τρόπο που ζούμε εμείς, οι σημερινοί Έλληνες, θα καμάρωναν ή θα κοκκίνιζαν από ντροπή;
Οι ήρωες του 1821 πολέμησαν για την ελευθερία της πατρίδας ώστε εμείς σήμερα να μπορούμε κοιτάμε ελεύθερα το μέλλον και να κάνουμε όνειρα. Αγωνίστηκαν ώστε να πάψουν να είναι ραγιάδες και δούλοι του Σουλτάνου. Ήθελαν όμως να είναι δούλοι του Χριστού! Με την πίστη στον Χριστό και την αγνή τους αγάπη στην πατρίδα, κατάφεραν να γίνει το μεγάλο θαύμα του 1821. Όταν κάποιος μας κάνει ένα απλό δώρο συνήθως απαντάμε με «ευχαριστώ». Τι θα έπρεπε να κάνουμε, λοιπόν, γι’ αυτούς τους ανθρώπους; Το πιο εύκολο που μπορούμε είναι το να συμμετέχουμε στην παρέλαση, στη Θεία Λειτουργία και να προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών τους. Όμως το πιο δύσκολο αλλά και πιο ουσιαστικό «ευχαριστώ» είναι το να τους μοιάσουμε. Αυτή τη στιγμή εξωτερικά είμαστε ελεύθεροι. Μέσα μας όμως είμαστε ελεύθεροι; Ή είμαστε δούλοι των κακών μας συνηθειών; Σκέψου πριν απαντήσεις...Καλή εσωτερική επανάσταση!

«ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν»
Στίχοι
1 Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ·
2 καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων·
3 Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.
5 μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν.
6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.
7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.
8 μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.
9 μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.
10 μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
11 μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ·
12 χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.
13 Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.
14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη·
15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.
16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
Απόδοση
1 Όταν είδε τα πλήθη ανέβηκε στο όρος, και μόλις κάθισε, ήλθαν κοντά του οι μαθητές τουꞏ
2 αφού άνοιξε το στόμα του, τους δίδασκε καί τους έλεγεꞏ
3 Μακάριοι οι ταπεινόφρονες, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.
4 Μακάριοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν.
5 Μακάριοι οι πράοι (ταπεινοί), γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη.
6 Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν για το θέλημα του Θεού, γιατί αυτοί θα χορτάσουν.
7 Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν.
8 Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δούν τον Θεό.
9 Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα ονομαστούν τέκνα του Θεού.
10 Μακάριοι όσοι έχουν υποστεί διωγμούς για το θέλημα του Θεού, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.
11 Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν και πουν κάθε είδος ψευδούς κακολογίας εναντίον σας, εξαιτίας μουꞏ
12 Να χαίρεσθε τότε και να αγαλλιάσθε, γιατί η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη στους ουρανούςꞏ έτσι, άλλωστε, καταδίωξαν και τους προφήτες πριν από εσάς.
13 Εσείς είστε το αλάτι της γηςꞏ εάν το αλάτι χάσει την αλμύρα του, με τί θα αλατισθεί; Δεν έχει πλέον καμία αξία παρά να πεταχθεί έξω και να καταπατείται από τους ανθρώπους.
14 Εσείς είστε το φώς του κόσμου. Η πόλη που βρίσκεται επάνω στο βουνό δεν μπορεί να κρυφθείꞏ
15 Ούτε ανάβουν τον λύχνο και τον τοποθετούν κάτω από το μόδιο (μετρικό σκεύος), αλλ' επάνω στον λυχνοστάτη, και έτσι φωτίζει όλους όσοι είναι μέσα στο σπίτι.
16 Έτσι πρέπει νά λάμπει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να δουν τα καλά έργα σας και να δοξάσουν τον Πατέρα σας, ο οποίος είναι στους ουρανούς.
Στίχοι
17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι.
18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται.
19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
20 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
21 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ φονεύσεις· ὃς δ’ ἂν φονεύσῃ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει.
22 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῇ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, Ρακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ, Μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.
23 ἐὰν οὖν προσφέρῃς τὸ δῶρόν σου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κἀκεῖ μνησθῇς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει τι κατὰ σοῦ,
24 ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ τότε ἐλθὼν πρόσφερε τὸ δῶρόν σου.
25 ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχὺ ἕως ὅτου εἶ ἐν τῇ ὁδῷ μετ’ αὐτοῦ, μήποτέ σε παραδῷ ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ, καὶ ὁ κριτὴς σε παραδῷ τῷ ὑπηρέτῃ, καὶ εἰς φυλακὴν βληθήσῃ·
26 ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν ἕως ἂν ἀποδῷς τὸν ἔσχατον κοδράντην.
27 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ μοιχεύσεις.
28 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.
29 εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.
30 καὶ εἰ ἡ δεξιά σου χεὶρ σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὴν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.
31 Ἐρρέθη δέ· Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον.
32 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας, ποιεῖ αὐτὴν μοιχᾶσθαι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται.
33 Πάλιν ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐκ ἐπιορκήσεις, ἀποδώσεις δὲ τῷ Κυρίῳ τοὺς ὅρκους σου.
34 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως· μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτι θρόνος ἐστὶν τοῦ Θεοῦ·
35 μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστιν τῶν ποδῶν αὐτοῦ· μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα, ὅτι πόλις ἐστὶν τοῦ μεγάλου βασιλέως·
36 μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν τρίχα λευκὴν ἢ μέλαιναν ποιῆσαι.
37 ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.
38 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος.
39 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ’ ὅστις σε ῥαπίζει εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·
40 καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον·
41 καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετ’ αὐτοῦ δύο.
42 τῷ αἰτοῦντί σε δίδου, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.
43 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου.
44 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς,
45 ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.
46 ἐὰν γὰρ ἀγαπήσητε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθὸν ἔχετε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι;
47 καὶ ἐὰν ἀσπάσησθε τοὺς φίλους ὑμῶν μόνον, τί περισσὸν ποιεῖτε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι οὕτω ποιοῦσιν;
48 Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν.
Απόδοση
17 Μη νομίσετε ότι ήλθα να καταργήσω τον νόμο ή τους προφήτες· δεν ήλθα να καταργήσω αλλά να εκπληρώσω.
18 Σας διαβεβαιώνω ότι μέχρι να καταστραφούν ο ουρανός και η γη, ούτε ένα γιώτα ή ένα πνεύμα δεν θα καταργηθεί από τον νόμο αλλά όλα θα γίνουν.
19 Επομένως, εκείνος που θα καταργήσει έστω και μία από αυτές τις μικρότερες εντολές και διδάξει τους ανθρώπους χωρίς αυτή, θα θεωρηθεί ελάχιστος και δεν θα έχει θέση στη βασιλεία των ουρανών· όποιος όμως εφαρμόσει και διδάξει όλες τις εντολές, θα θεωρηθεί μέγας στη βασιλεία των ουρανών.
20 Σας λέγω λοιπόν ότι, αν δεν τηρήσετε όλες τις διατάξεις του νόμου καλύτερα από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, δεν θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών.
21 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε στους προγόνους μας: «Μη φονεύσεις»· όποιος φονεύσει, θα είναι ένοχος ενώπιον του δικαστηρίου.
22 Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος οργίζεται εναντίον του αδελφού του χωρίς λόγο, είναι ένοχος ενώπιον του δικαστηρίου· όποιος όμως αποκαλέσει τον αδελφό του «ρακά» δηλαδή «ανόητε», είναι ένοχος ενώπιον του Συνεδρίου· όποιος τον αποκαλέσει «μωρέ», είναι ένοχος να ριφθεί στη γέεννα του πυρός.
23 Όταν λοιπόν προσφέρεις το δώρο σου επάνω στο θυσιαστήριο και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου,
24 άφησε εκεί το δώρο σου, μπροστά στο θυσιαστήριο, και πήγαινε πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου και κατόπιν έλα να προσφέρεις το δώρο σου.
25 Να συμβιβάζεσαι γρήγορα με τον αντίδικό σου, όσο είστε ακόμη καθ’ οδόν προς το δικαστήριο, για να μη σε παραδώσει ο αντίδικος στον δικαστή και ο δικαστής σε παραδώσει στον δεσμοφύλακα και ριφθείς στη φυλακή.
26 Σε διαβεβαιώνω ότι δεν θα εξέλθεις από εκεί μέχρις ότου ξεπληρώσεις και το τελευταίο δίλεπτο.
27 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε στους προγόνους μας: «Μη μοιχεύσεις».
28 Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, ήδη διέπραξε μοιχεία με αυτή στην καρδιά του.
29 Αν ο δεξιός σου οφθαλμός σε σκανδαλίζει, είναι καλύτερα να τον βγάλεις και να τον πετάξεις μακριά γιατί σε συμφέρει να χαθεί ένα από τα μέλη σου και να μη ριφθεί όλο το σώμα σου στη γέεννα.
30 Και αν το δεξί σου χέρι σε σκανδαλίζει, κόψ' το από τη ρίζα και πέταξέ το γιατί σε συμφέρει να χαθεί ένα από τα μέλη σου και να μη ριφθεί όλο το σώμα σου στη γέεννα.
31 Δόθηκε επίσης η εντολή: «Όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, πρέπει να της δώσει διαζύγιο».
32 Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του για οποιονδήποτε λόγο, εκτός της πορνείας, την εξωθεί στη μοιχεία, και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.
33 Πάλι ακούσατε την εντολή που δόθηκε στους προγόνους: «Να μην παραβαίνεις τον όρκο, αλλά να τηρείς τους όρκους που έδωσες στο όνομα του Κυρίου».
34 Εγώ όμως σας λέγω, να μην ορκίζεσθε ποτέ· ούτε στον ουρανό, επειδή είναι θρόνος του Θεού·
35 ούτε στη γη, επειδή είναι το υποπόδιο των ποδιών του· ούτε στα Ιεροσόλυμα, επειδή είναι πόλη του μεγάλου βασιλιά·
36 ούτε στην κεφαλή σου να ορκίζεσαι, επειδή δεν μπορείς να κάνεις ούτε μια τρίχα άσπρη ή μαύρη.
37 Να είναι ο λόγος σας, το ναι ναι και το όχι όχι· ό,τι είναι περισσότερο από αυτά προέρχεται από τον πονηρό.
38 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε: «Να ανταποδίδεις οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».
39 Εγώ όμως σας λέγω να μην αντιστέκεσθε στον πονηρό, αλλά όποιος σε χτυπήσει στο δεξί σαγόνι, γύρισέ του να χτυπήσει και το άλλο·
40 και σε όποιον σε σύρει στο δικαστήριο για να σου πάρει τον χιτώνα, άφησέ του και το ιμάτιο·
41 και όποιος σε αγγαρεύσει για ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο·
42 σε όποιον σου ζητεί, δώσε και σε όποιον θέλει να δανεισθεί από εσένα, μην αρνηθείς.
43 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε: «Να αγαπάς τον πλησίον σου» και να μισείς τον εχθρό σου.
44 Εγώ όμως σας λέγω, αγαπάτε τους εχθρούς σας, να λέγετε καλά λόγια για αυτούς που σας καταριούνται, ευεργετείτε όσους σας μισούν και προσεύχεσθε υπέρ αυτών που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν,
45 ώστε να γίνετε τέκνα του ουράνιου Πατέρα σας, ο οποίος ανατέλλει τον ήλιο του για πονηρούς και για αγαθούς, και βρέχει για δικαίους και για αδίκους.
46 Γιατί, αν αγαπήσετε μόνο όσους σας αγαπούν, ποια ανταμοιβή θα έχετε; Δεν πράττουν το ίδιο και οι τελώνες;
47 Και αν χαιρετάτε μόνο τους φίλους σας, τι περισσότερο από τους άλλους κάνετε; Δεν πράττουν το ίδιο και οι τελώνες;
48 Να είστε λοιπόν τέλειοι και εσείς, όπως ακριβώς είναι τέλειος και ο ουράνιος Πατέρας σας.
Στίχοι
1 Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
2 ῞Οταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ρύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.
3 σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου,
4 ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.
5 Καὶ ὅταν προσεύχῃ, οὐκ ἔσῃ ὥσπερ οἱ ὑποκριταί, ὅτι φιλοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες προσεύχεσθαι, ὅπως ἂν φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.
6 σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸν ταμιεῖόν σου, καὶ κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.
7 Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί· δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται.
8 μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν.
9 Οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·
10 ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·
11 τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·
12 καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·
13 καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
14 ᾿Εὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·
15 ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.
16 ῞Οταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.
17 σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,
18 ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.
19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι·
20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν·
21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.
22 ῾Ο λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται·
23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον;
24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.
25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;
26 ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανού, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;
27 τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;
28 καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει·
29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.
30 Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;
31 μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα;
32 πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων.
33 ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.
34 Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον· ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.
Απόδοση
1 Προσέχετε να μην ασκείτε την ελεημοσύνη σας μπροστά στους ανθρώπους, με σκοπό να σας βλέπουν· αλλιώς, δεν θα έχετε ανταμοιβή από τον ουράνιο Πατέρα σας.
2 Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη, να μην το διαλαλήσεις γύρω σου, όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, για να τους θαυμάζουν οι άνθρωποι· σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα πάρουν ανταμοιβή.
3 Όταν όμως εσύ κάνεις ελεημοσύνη, να μην ξέρει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου,
4 ώστε η ελεημοσύνη να γίνεται στα κρυφά, και ο Πατέρας σου, ο οποίος βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά.
5 Και όταν προσεύχεσαι, να μην είσαι όπως οι υποκριτές, που τους αρέσει να προσεύχονται όρθιοι στις συναγωγές και στις γωνίες των πλατειών, για να τους βλέπουν οι άνθρωποι· σας βεβαιώ ότι δεν θα λάβουν αμοιβή.
6 Εσύ όμως, όταν προσεύχεσαι, πήγαινε στο ιδιαίτερο δωμάτιό σου, και αφού κλείσεις την πόρτα σου προσευχήσου στον Πατέρα σου, ο οποίος είναι παρών στο κρυφό μέρος, και ο Πατέρας σου, ο οποίος βλέπει στο κρυφό μέρος, θα σε ανταμείψει στα φανερά.
7 Όταν προσεύχεσθε, να μη φλυαρείτε όπως οι εθνικοί· γιατί νομίζουν ότι θα εισακουσθούν με την πολυλογία τους.
8 Μη γίνετε λοιπόν όμοιοι μ' αυτούς· γιατί ο Πατέρας σας γνωρίζει εκείνα που έχετε ανάγκη πριν τα ζητήσετε εσείς από αυτόν.
9 Εσείς, λοιπόν, να προσεύχεσθε ως εξής: «Πατέρα μας ουράνιε, ας τιμάται ως άγιο το όνομά σου·
10 είθε να έλθει η βασιλεία σου· να γίνει το θέλημά σου και επί της γης, όπως στον ουρανό·
11 δώσε μας σήμερα τον καθημερινό άρτο·
12 και χάρισέ μας τα χρέη των αμαρτιών μας, όπως και εμείς τα χαρίζουμε στους δικούς μας οφειλέτες·
13 και μην αφήσεις να πέσουμε σε πειρασμό, αλλά σώσε μας από τον πονηρό. Γιατί δική σου είναι η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα, στους αιώνες· αμήν».
14 Πράγματι, αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει και τα δικά σας ο ουράνιος Πατέρας σας·
15 αν όμως δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα.
16 Όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σκυθρωποί όπως οι υποκριτές, οι οποίοι δεν πλένουν τα πρόσωπά τους, ώστε να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν· σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα λάβουν αμοιβή.
17 Εσύ όμως, όταν νηστεύεις, άλειψε το κεφάλι σου και πλύνε το πρόσωπό σου,
18 για να μη φαίνεσαι στους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλά στον Πατέρα σου, ο οποίος είναι εκεί στα κρυφά, και ο Πατέρας σου ο οποίος βλέπει τι γίνεται στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά.
19 Μη συγκεντρώνετε θησαυρούς επί της γης, όπου τους αφανίζουν ο σκόρος και ο σκώληξ, και όπου οι κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και τους κλέβουν·
20 να συγκεντρώνετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου ούτε ο σκόρος ούτε ο σκώληξ τους αφανίζουν, και όπου κλέφτες δεν κάνουν διαρρήξεις και δεν κλέβουν·
21 γιατί, όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί είναι και η καρδιά σας.
22 Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός· επομένως, αν ο οφθαλμός σου είναι υγιής, όλο το σώμα σου είναι φωτεινό·
23 αν όμως ο οφθαλμός σου είναι ασθενής, όλο το σώμα σου είναι στο σκοτάδι. Εάν λοιπόν το φως που υπάρχει μέσα σου είναι σκοτάδι, πόσο πιο έντονο είναι το σκοτάδι;
24 Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους· γιατί ή θα μισήσει τον έναν και θα αγαπήσει τον άλλον, ή θα ανεχθεί τον έναν και θα περιφρονήσει τον άλλον. Δεν μπορείτε να υπηρετείτε συγχρόνως τον Θεό και τον Μαμωνά.
25 Γι' αυτό σας λέγω, μη φροντίζετε για τη ζωή σας τι θα φάτε και τι θα πιείτε, ούτε για το σώμα σας τι θα φορέσετε· δεν αξίζει η ζωή περισσότερο από την τροφή, και το σώμα περισσότερο από το ένδυμα;
26 Κοιτάξτε τα πτηνά του ουρανού, που ούτε σπέρνουν, ούτε θερίζουν, ούτε συγκεντρώνουν σε αποθήκες, και ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει· δεν αξίζετε εσείς περισσότερο από αυτά;
27 Ποιος από εσάς, αν φροντίσει, μπορεί να προσθέσει έναν πήχυ στο ανάστημά του;
28 Και γιατί φροντίζετε για το ένδυμά σας; Διδαχθείτε από τα κρίνα του αγρού πώς μεγαλώνουν· ούτε κοπιάζουν, ούτε γνέθουν·
29 σας λέω μάλιστα ότι ούτε ο Σολομών σε όλη τη μεγαλοπρέπειά του δεν ντύθηκε σαν ένα από αυτά.
30 Εάν το χορτάρι του αγρού, που σήμερα υπάρχει και αύριο ρίχνεται στον φούρνο, το ντύνει τόσο ωραία ο Θεός, πόσο περισσότερο εσάς, ολιγόπιστοι;
31 Μη φροντίζετε λοιπόν και μη λέγετε, τι θα φάμε ή τι θα πιούμε ή τι θα φορέσουμε;
32 Γιατί όλα αυτά τα επιδιώκουν οι εθνικοί που δεν εμπιστεύονται τον Θεό· γιατί ο ουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από όλα αυτά.
33 Επιδιώκετε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και το θέλημά του, και όλα αυτά θα ακολουθήσουν.
34 Μη φροντίσετε λοιπόν για την αυριανή ημέρα· γιατί η αυριανή ημέρα θα φροντίσει για τις δικές της ανάγκες· ο μόχθος της κάθε ημέρας είναι αρκετός.







