Στίχοι
1 Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ·
2 καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων·
3 Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.
5 μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν.
6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.
7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.
8 μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.
9 μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.
10 μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
11 μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ·
12 χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.
13 Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.
14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη·
15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.
16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
Απόδοση
1 Όταν είδε τα πλήθη ανέβηκε στο όρος, και μόλις κάθισε, ήλθαν κοντά του οι μαθητές τουꞏ
2 αφού άνοιξε το στόμα του, τους δίδασκε καί τους έλεγεꞏ
3 Μακάριοι οι ταπεινόφρονες, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.
4 Μακάριοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν.
5 Μακάριοι οι πράοι (ταπεινοί), γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη.
6 Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν για το θέλημα του Θεού, γιατί αυτοί θα χορτάσουν.
7 Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν.
8 Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δούν τον Θεό.
9 Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα ονομαστούν τέκνα του Θεού.
10 Μακάριοι όσοι έχουν υποστεί διωγμούς για το θέλημα του Θεού, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.
11 Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν και πουν κάθε είδος ψευδούς κακολογίας εναντίον σας, εξαιτίας μουꞏ
12 Να χαίρεσθε τότε και να αγαλλιάσθε, γιατί η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη στους ουρανούςꞏ έτσι, άλλωστε, καταδίωξαν και τους προφήτες πριν από εσάς.
13 Εσείς είστε το αλάτι της γηςꞏ εάν το αλάτι χάσει την αλμύρα του, με τί θα αλατισθεί; Δεν έχει πλέον καμία αξία παρά να πεταχθεί έξω και να καταπατείται από τους ανθρώπους.
14 Εσείς είστε το φώς του κόσμου. Η πόλη που βρίσκεται επάνω στο βουνό δεν μπορεί να κρυφθείꞏ
15 Ούτε ανάβουν τον λύχνο και τον τοποθετούν κάτω από το μόδιο (μετρικό σκεύος), αλλ' επάνω στον λυχνοστάτη, και έτσι φωτίζει όλους όσοι είναι μέσα στο σπίτι.
16 Έτσι πρέπει νά λάμπει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να δουν τα καλά έργα σας και να δοξάσουν τον Πατέρα σας, ο οποίος είναι στους ουρανούς.