Όταν ήσουν σε μικρή ηλικία σε ρώτησαν ποτέ τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό να γίνεις αγρότης; Η αλήθεια είναι πως η αγροτική ζωή απαιτεί πολύ κόπο. Ένας γεωργός, για παράδειγμα, για να φτάσει στο σημείο να θερίσει τα στάχυα και να τα κάνει αλεύρι, πρέπει να περάσει πολύ καιρός δουλειάς και υπομονής. Ο γεωργός αρχικά ρίχνει τους σπόρους. Τους ρίχνει απλόχερα για να φυτρώσουν τα στάχυα, όμως δεν πέφτουν όλοι μέσα στο χώμα. Άλλοι πέφτουν στον δρόμο και τους τρώνε τα πουλιά και άλλοι μόλις φυτρώσουν σε πετρώδες έδαφος την επόμενη μέρα ξεραίνονται από τον ήλιο. Για αυτό ο γεωργός πριν ρίξει τον σπόρο πρέπει πρώτα να βγάλει τις πέτρες από το χωράφι του και έπειτα να το οργώσει, ώστε το χώμα να αφρατέψει και να ανοίξει δρόμους για να υποδεχτεί τον σπόρο. Ένα ποσοστό του σπόρου, λοιπόν, χάνεται και άλλο μετά το όργωμα αρχίζει να φυτρώνει. Περνάει ο καιρός... Ο γεωργός κάθε μέρα πάει στο χωράφι και το περιποιείται. Το βλέπει και το καμαρώνει! Όμως εκεί που βλέπει ο σπόρος να γίνεται στάχυ και να μεγαλώνει, βλέπει κοντά να φυτρώνουν και άλλα φυτά, τα ζιζάνια. Κίνδυνος! Τι πρέπει να κάνει ο γεωργός; Αν τα αφήσει πάει χαμένος ο κόπος τόσων μηνών, γιατί θα πνίξουν τα στάχυα... Παίρνει λοιπόν τα κατάλληλα εργαλεία και αρχίζει να ξεριζώνει τα επικίνδυνα φυτά. Πάει και αυτή η δουλειά... Μετά τι μένει; Καθημερινή φροντίδα και υπομονή. Και επιτέλους έρχεται η ημέρα όπου τα πράσινα στάχυα γίνονται ώριμα και κίτρινα και είναι έτοιμα για θερισμό. Το χωράφι ήθελε πολύ δουλειά και πολύ καιρό για να φέρει καρπούς. Ήθελε υπομονή και επιμονή. Στο τέλος, όμως ο γεωργός σίγουρα είναι πανευτυχής βλέποντας πως ο σπόρος που είχε ρίξει πριν καιρό τώρα έγινε ώριμο στάχυ και έτοιμο για αξιοποίηση.  

Κάπως έτσι είναι και η ζωή μας. Ο σπόρος σύμφωνα με την παραβολή του Χριστού συμβολίζει τον λόγο του Θεού που ρίχνεται σε όλους τους ανθρώπους. Άλλοι τον αρνούνται και άλλοι τον δέχονται. Μα και αυτοί που τον δέχονται δεν είναι σίγουρο ότι θα καρπίσει μέσα στην καρδιά τους ο λόγος τους Θεού, γιατί μπορεί η καρδιά τους να είναι «πέτρινη» ή μπορεί να έχει πολλά ζιζάνια. Έχεις σκεφτεί καθόλου για τη ζωή σου ποιες είναι οι δικές σου πέτρες και τα ζιζάνια; Ψάξε τον εαυτό σου και πάρε την απόφαση να γίνεις γη αγαθή. Λέει στην Αγία Γραφή: «εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν», δηλαδή, «κι αν κάτι τόσο σπουδαίο σαν το δεξί σου μάτι σε σκανδαλίζει (σε απομακρύνει από τον Θεό), βγάλε το και πέταξέ το γιατί σε συμφέρει να το χάσεις, παρά να ριχτεί όλο το σώμα σου στην κόλαση» (Ματθ. ε' 29). Εδώ προφανώς ο Χριστός δε μας ζητάει να κακοποιήσουμε το σώμα μας, κάτι που είναι αμαρτία άλλωστε. Μας προτρέπει να διώξουμε από τη ζωή μας κάθε ζιζάνιο και πέτρα, που μας απομακρύνει από τον Θεό. Αυτά μπορεί να είναι μια κακή συνήθεια, μια άσχημη παρέα και οτιδήποτε βλαβερό βλέπει ο καθένας στον εαυτό του. Μας συμφέρει να στερηθούμε αυτά παρά να χάσουμε τη χαρά κοντά στον Θεό. 

Θα αναρωτιέσαι αν έχει γίνει κάποιο λάθος στον τίτλο. 

Εσύ την παραβολή του σπορέως ξέρεις. Όχι, δεν έχει αλλάξει κάτι. Αυτή πρόκειται να διαβαστεί και την Κυριακή στους ναούς της χώρας μας. Ο Κύριος απευθυνόμενος στους ανθρώπους της εποχής του χρησιμοποιεί εικόνες και σκηνές της καθημερινότητάς τους που είναι οικείες σ’ αυτούς. Όπως ο γεωργός, ο αγρός, ο σπόρος. Και επειδή η παραβολή αποτελεί λόγο Θεού παραμένει πάντοτε επίκαιρη και κατανοητή από όλους τους ανθρώπους κάθε εποχής. 

Ας κάνουμε μια προσπάθεια να γράψουμε μια αντιπαραβολή με στοιχεία από τη σημερινή εποχή. Κι αν τότε πολλοί άνθρωποι ασχολούνταν με τη γη και την καλλιέργειά της, σήμερα οι περισσότεροι ασχολούνται με τους υπολογιστές. Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε:  

Μια μέρα ξεκίνησε ένας προγραμματιστής να εγκαταστήσει ένα πρόγραμμα. Μα στον πρώτο υπολογιστή που προσπάθησε δεν είχε τα αποτελέσματα που περίμενε. Όσες φορές και αν προσπάθησε να τον θέσει σε λειτουργία δεν τα κατάφερε. Εξωτερικά, κατασκευαστικά, έμοιαζε άρτιος μα μόλις πατούσε το πλήκτρο έναρξης, εκείνος δεν έδειχνε καμιά ένδειξη ζωής, παρέμενε σβηστός και απενεργοποιημένος. 

Δυστυχώς, ούτε στον επόμενο που βρήκε κατάφερε να εγκαταστήσει το πρόγραμμα γιατί η μνήμη του είχε γεμίσει. Δεν υπήρχε άλλος αποθηκευτικός χώρος. Τα παλιά προγράμματα που υπήρχαν στο πρόγραμμα είχαν γεμίσει όλον τον σκληρό δίσκο και δεν άφηναν περιθώριο για την εγκατάσταση ενός νέου. 

Στον τρίτο, το πρόγραμμα έτρεξε, χωρίς όμως τα καλύτερα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ο λόγος; Στον υπολογιστή υπήρχε κακόβουλο λογισμικό (malware), μολυσμένα προγράμματα δηλαδή, ίσως κάποιος ιός (virus), ή ένα σκουλήκι (computer worm) ή ένας δούρειος ίππος (trojan horse), τα οποία καθυστερούσαν και εμπόδιζαν την ομαλή λειτουργία του καινούργιου προγράμματος. 

Τέλος, όμως, βρέθηκε ένας υπολογιστής με όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές και συνθήκες, άδειος από άχρηστα και ανεπιθύμητα προγράμματα καθώς και καθαρός από αλλά  μολυσμένα. Το πρόγραμμα εκεί εγκαταστάθηκε πλήρως δίνοντας τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.  

Υπολογιστής θα μπορούσε να θεωρηθεί η ανθρώπινη ψυχή. Ο Θεός έχει εγκαταστήσει μέσα μας το πρόγραμμα της ζωής με τις λειτουργίες του και την αναβάθμιση για την αιώνια ζωή κοντά Του. Την προοπτική μιας αιώνιας ζωής που περνάει μέσα από τη γνωριμία με το πρόσωπο Του, τη σχέση μαζί Του και την εφαρμογή του θελήματος Του από αυτή τη ζωή. 

Ο άνθρωπος όμως δυστυχώς γεμίζει την ψυχή του με έννοιες, μέριμνες, επιθυμίες, αμαρτίες που δυσχεραίνουν τη σχέση του με τον Θεό και δυσκολεύουν τη λειτουργία του προγράμματός Του. Εδώ χρειάζεται απεγκατάσταση των συνηθειών εκείνων που βαραίνουν και μολύνουν τη  ψυχή μας ώστε εκείνη έχοντας και πάλι τις προδιαγραφές που της έχει δώσει εξαρχής ο Θεός, να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα Του και στην τήρηση του θελήματός Του.

Λίγες σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής 
Κυριακή Δ΄ Λουκά (Λκ. η΄ 4-15)