Πώς θα αλλάξει ο κόσμος; Παντού γύρω μας βλέπουμε ψέμα, αδικία, ανηθικότητα, στο κοντινό μας και στο ευρύτερο περιβάλλον. Τι θα κάνουμε; Τι κάνει ο Θεός για όλα αυτά; 

Πολλές φορές παραπονιόμαστε για αυτή την άσχημη κατάσταση που επικρατεί, όχι μόνο για αυτά που βλέπουμε στις ειδήσεις, αλλά και για τις καθημερινές καταστάσεις που ζούμε, για τους καθηγητές στο σχολείο που είναι αυστηροί, για τους γονείς μας που δε μας καταλαβαίνουν, για τους φίλους μας που μας αδίκησαν.  

Ας σκεφτούμε όμως το εξής, κάποτε υπήρξε ένας άνθρωπος που ενώ είχε τόσες δυσκολίες και τόσους ανθρώπους εναντίον του, κατάφερε να αλλάξει τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Το όνομα του; Παύλος.  

Ο Απόστολος Παύλος, με τις τρεις του περιοδείες, ταξίδεψε σε όλες τις χώρες της Μεσογείου, ήρθε αντιμέτωπος με δύσκολες καταστάσεις, με ανθρώπους που ήθελαν το κακό του, με ασθένειες. Όμως ποτέ δε σταμάτησε, ήθελε να κηρύξει σε όλο τον κόσμο την αγάπη του Χριστού, τέτοιο πόθο και λαχτάρα είχε που τίποτα δεν μπορούσε να τον σταματήσει. Έλεγε: «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ» (Φιλ. δ' 13), «τα πάντα κατορθώνω με τη δύναμη που μου δίνει ο Χριστός». Όπως ο Χριστός βοήθησε τον Απόστολο Παύλο στο έργο του και κατάφερε να αλλάξει τον κόσμο, έτσι μπορεί να βοηθήσει κι εμάς αν Τον αφήσουμε. Για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον εαυτό μας, να πλησιάσουμε τον Χριστό και να ζούμε τίμια και ειλικρινά αυτά που μας ζητάει. Να Τον έχουμε στο πλάι μας, όπως ο Απόστολος Παύλος. Να μας δίνει δύναμη και φωτισμό ώστε να κάνουμε το σωστό. Από εκεί που μιλάγαμε άσχημα για τους άλλους να δικαιολογούμε, από εκεί που λέγαμε ψέματα να λέμε την αλήθεια, από εκεί που ήμασταν τεμπέληδες, να γίνουμε εργατικοί. Έτσι θα αλλάξει ο κόσμος, μέσα από τη δική μας αλλαγή και άλλοι θα εμπνευστούν, θα θελήσουν να γνωρίσουν, να μάθουν το μυστικό μας. Τι πιο ωραίο, λοιπόν, να οδηγήσουμε αυτές τις ψυχές κοντά στον Χριστό, μέσα από το Κατηχητικό και την αίθουσα ψυχαγωγίας, να γνωρίσουν όσα γνωρίσαμε και να νιώσουν κι εκείνοι τη χαρά μας.

Αν και έχω μια ανησυχία να μη σου φαίνονται κινέζικα οι παραπάνω λέξεις, θεωρώ ότι θα σου είναι γνωστές αφού αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας. Τις ακούμε συχνά γύρω μας. Θα με ρωτήσεις λοιπόν ποιο είναι αυτό το #hashtag που αναφέρει ο τίτλος. Θα μπορούσε να είναι τα λόγια του Κυρίου που θα ακούσουμε στο αυριανό Ευαγγέλιο. «Όπως θα θέλατε να σας συμπεριφέρονται οι άλλοι, έτσι να συμπεριφέρεστε και εσείς σε εκείνους ». 

Πόσο αλήθεια, πιο ωραίος θα ήταν ο κόσμος μας αν όλοι οι άνθρωποι προσπαθούσαν να το εφαρμόζουν στην καθημερινή τους ζωή. Αν ξυπνούσαν και κοιμόντουσαν με αυτή τη σκέψη. Αν γινόταν τάση, όπως αναφέρει και ο τίτλος, τα λόγια αυτά του Ευαγγελίου. Μια απλή και ωραία συνήθεια. Πόσο θα άλλαζε η κοινωνία μας και οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους. Η δικαιοσύνη, η ισότητα, ο σεβασμός στο ανθρώπινο πρόσωπο που τόσο προβάλλονται στις μέρες μας εμπεριέχονται στα λόγια του Κυρίου. 

Φαντάζομαι πως αν έπαιζε ένα τέτοιο #hashtag στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα μετρούσε αρκετά likes αλλά… δυστυχώς μέχρι εκεί. Σε πολλούς θα άρεσε, θα το θαύμαζαν, θα το κοινοποιούσαν πιθανότατα, αλλά πόσοι θα έπαιρναν την απόφαση να το εφαρμόσουν από την επόμενη κιόλας στιγμή; Ζητάμε στη σχέση μας με τους άλλους ειλικρίνεια, αλλά είμαστε ειλικρινείς απέναντί τους; Επιθυμούμε από τους γύρω μας να μη μας κρίνουν αυστηρά και να συγχωρούν τα λάθη μας, αλλά πόσο επιεικείς και συγχωρητικοί είμαστε εμείς στα ξένα λάθη; Θέλουμε την ευγένεια και την καλοσύνη αλλά πόσο πρόθυμα την παρέχουμε στους άλλους; Και η συγκεριμένη λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμα…  

Ας τα σκεφτούμε λίγο όλα αυτά. Και κατόπιν ας περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη. Ας τα κάνουμε βίωμά μας. Έχουμε μεγάλο πεδίο δράσης. Οι ευκαιρίες που έχουμε είναι πολλές: στο σπίτι μας, στο σχολείο μας, στο Κατηχητικό. Ας μην απογοητευτούμε στις πρώτες δυσκολίες, ας μην περιμένουμε άμεση ανταπόκριση και ανταπόδοση στη δική μας συμπεριφορά. Ο Θεός, που το δικό Του θέλημα θέλουμε να τηρούμε και να εφαρμόζουμε στη ζωή μας, θα μας στηρίζει και θα μας χαριτώνει σε  αυτή μας την προσπάθεια.

Λίγες σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής 
Κυριακή Β' Λουκά (Λκ. στ' 31-36)