Ο καθένας έχει τη δική του ταυτότητα που την κουβαλάει πάντα μαζί του από τα πρώτα του καρδιοχτυπήματα πάνω στη γη. Είναι το όνομά του από τη στιγμή της βάφτισής του. Αυτό μαζί με τα ιδιαίτερά του χαρακτηριστικά τον κάνουν ξεχωριστό και μοναδικό. Αυτό θα χρησιμοποιούν οι άλλοι σε όλη του τη ζωή για να τον προσεγγίσουν και να επικοινωνήσουν μαζί του. Ιδιαιτέρως οι φίλοι του. Εκείνοι που θα ενωθεί μαζί τους με τα ανεκτίμητα δεσμά της φιλίας. Θα τον γνωρίζουν και θα του μιλάνε πάντα με το μικρό του όνομα. Δείγμα τρυφερότητας, οικειότητας και αγάπης. 

Το ίδιο κάνει και ο Θεός λέγοντας την παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου. Ο πρώτος, δημιούργημά Του, πλάσμα Του, αλλά απευθύνεται σ’ εκείνον με ένα χαρακτηριστικό του γνώρισμα. Τα πλούτη του. Γιατί αυτά αγάπησε όσο ζούσε ο πλούσιος.  Αυτών επιδίωξε να γίνει φίλος. Σκοπός του οι ανέσεις και οι πολυτέλειες. Φρόντισε να πραγματοποιεί όλες του τις επιθυμίες και να καλοπερνά αδιαφορώντας για τον πόνο και τη δυστυχία των άλλων γύρω του. 

Στον φτωχό Λάζαρο όμως, ο Κύριος απευθύνεται με το μικρό του όνομα. Είναι ένας από τους φίλους Του. « Υμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν. (Ιωαν. ιε΄ 14). «Θα είστε φίλοι μου αν ποιείτε όσα σας λέω». Και ο Λάζαρος φρόντισε να γνωρίσει και να τηρήσει το θέλημα του Θεού όσο μπορούσε. Στις δυσκολίες και τις φορτούνες της ζωής έδειξε πίστη και υπομονή. Δε γόγγυζε κατά του Θεού για τη δυστυχία και τις ταλαιπωρίες του. Δε φώναξε, ούτε καταράστηκε τον πλούσιο για τη σκληροκαρδία και ασπλαχνία του. Έδειξε καλοσύνη και πραότητα μέχρι τέλους. Χαρακτηριστικά του μεγάλου του Φίλου. Και Εκείνος που όλα αυτά τα χρόνια τον παρατηρούσε και του έδινε ελπίδα και κουράγιο να αντέξει, τον ονοματίζει φίλο Του και αναφέρεται σε εκείνον με το μικρό του όνομα. Αρέσει στον Θεό η παρουσία και η ζωή του Λαζάρου, την επαινεί και την επιβραβεύει. 

Σημασία δεν έχει αν είναι κανείς πλούσιος ή φτωχός, αν έχει πολλές γνώσεις ή λίγες, αν έχει πολλούς friends ή followers, αλλά το πιο σημαντικό είναι αν ο Θεός σε αναγνωρίζει ως δικό Του άνθρωπο. Αν σε συμπεριλαμβάνει στους φίλους Του. Αν κάνει "like" θα λέγαμε έτσι απλά στον τρόπο της ζωής σου. Αυτό, λοιπόν, ας είναι το πρώτο  μας μέλημα, πάνω απ’ όλα. Φίλοι του Χριστού να γίνουμε και να είμαστε μέχρι το τέλος. Να ένας ωραίος στόχος για τη φετινή χρονιά αλλά και για όλη τη ζωή μας. Πώς κατορθώνεται αυτό;  Να γνωρίζουμε κάθε μέρα και περισσότερο τον Κύριο και το θέλημα Του. Μέσα από τον εκκλησιασμό μας, την παρουσία μας στο Κατηχητικό, τη μελέτη και την προσευχή μας. 

Λίγες σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής
Κυριακή Ε΄ Λουκά (Λκ. ιστ΄ 19-31) 

Στις μέρες μας, αλλά και σε κάθε εποχή, υπάρχει η ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει κάπου. Αρκετοί άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό, αλλά σε κάποια ανώτερη δύναμη. Όμως ποια είναι αυτή η ανώτερη δύναμη; Είναι λίγο αόριστο... Αυτή η φράση από πίσω κρύβει αρκετές φορές την ενασχόληση με τον αποκρυφισμό. Χαρακτηριστικά παραδείγματα του αποκρυφισμού είναι τα ζώδια, η μαντεία, η μαγεία, ο πνευματισμός και άλλα. Βασικό κοινό στοιχείο όλων αυτών είναι το γεγονός πως ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας δεν είναι αποτέλεσμα της πρόνοιας του Θεού ούτε των επιλογών μας, αλλά μιας αόριστης ανώτερης δύναμης. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με αυτά τα θέματα είναι ότι αυτή η δύναμη που κρύβεται πίσω από αυτά όντως υπάρχει και δεν είναι άλλη από τον ίδιο τον διάβολο. Είναι στα αλήθεια ανώτερη από τον άνθρωπο, αλλά όχι και από τον Θεό. 

Οι δαίμονες και οι άγγελοι είναι υπαρκτά πρόσωπα. Στο Σύμβολο της Πίστεως λέμε: «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων...», δηλαδή πιστεύουμε σε έναν Θεό που έφτιαξε τον ουρανό και τη γη, τον ορατό και αόρατο κόσμο. Ποιος είναι ο αόρατος κόσμος; Είναι ο λεγόμενος πνευματικός κόσμος που αποτελείται από τους αγγέλους. Όπως οι άνθρωποι με δική τους θέληση είναι χωρισμένοι σε ανθρώπους κοντά στον Θεό και σε ανθρώπους μακριά από τον Θεό έτσι και οι άγγελοι πάλι με δική τους θέληση είναι χωρισμένοι σε πονηρούς αγγέλους, οι λεγόμενοι δαίμονες με αρχηγό τους τον διάβολο και τους αγαθούς αγγέλους που υπηρετούν τον Θεό. Καθετί πνευματικό που δεν έχει σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία προέρχεται από τον Σατανά, με μοναδικό σκοπό να παραπλανήσει και να αιχμαλωτίσει τους ανθρώπους. 

Γίνεται, άραγε, ένας χριστιανός να ασχολείται με τον αποκρυφισμό και ταυτόχρονα να πιστεύει στον Θεό; Με τίποτα! Ο αποκρυφισμός έχει ισχυρή δύναμη στους ανθρώπους που ζουν μακριά από τον Θεό και έχουν παραδοθεί στον Σατανά. Όμως δεν έχει καμιά δύναμη στους ανθρώπους που είναι βαπτισμένοι, ζουν όπως θέλει ο Θεός και συμμετέχουν στα Μυστήρια της Εκκλησίας. Με την Ανάσταση του Χριστού, ο διάβολος έχασε τη δύναμη του. Μπορεί να μας βάλει σε πειρασμό, αλλά δεν μπορεί να μας κάνει ό,τι θέλει εάν και εμείς είμαστε προσεκτικοί. Δυστυχώς, είναι πιο εύκολο από όσο νομίζουμε, κάποιος να παρασυρθεί και να μπλεχτεί στα δίχτυα του αποκρυφισμού. Κι από αυτά, δεν ξεμπερδεύει κανείς εύκολα. Γι’ αυτό να ζητάμε τη βοήθεια του Θεού και του φύλακα Άγγελού μας και να θυμόμαστε τα λόγια του Χριστού που είπε, «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ιω. ιδ’ 6), ώστε ποτέ να μην πλανηθούμε σε άλλα περίεργα μονοπάτια.