«Παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι᾿ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς». (Πραξ. α’ 3) «Παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι᾿ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς». (Πραξ. α’ 3)

χριστος ανεστη

«Μετά το πάθος Του (ο Χριστός) παρουσιάστηκε σε αυτούς (τους μαθητές του) ζωντανός με πολλές αποδείξεις, εμφανιζόμενος σε αυτούς για σαράντα μέρες». «Μετά το πάθος Του (ο Χριστός) παρουσιάστηκε σε αυτούς (τους μαθητές του) ζωντανός με πολλές αποδείξεις, εμφανιζόμενος σε αυτούς για σαράντα μέρες».

🎵 Τραγούδια
Στίχοι

Ένα σημάδι έχουμε δει θεϊκό,
που στην καρδιά μας μέσα μένει,
κι ό,τι πιστεύαμε πως είναι θνητό
ξέρουμε πια πως δεν πεθαίνει.

Κάποια οθώνια σε τάφο, βαθιά,
στο χώμα είναι αφημένα
και μ’ Αναστάσεως γεμίζουν χαρά
πρόσωπα που ήτανε θλιμμένα.

Το θαύμα τούτο σαν αντικρίζει,
χαρά κι ελπίδα η καρδιά μου γεμίζει.
Είναι η ψυχή μου αναστημένη,
Σ’ ακολουθάει και κοντά Σου μένει. (2)

Πάρε τον δρόμο που οδηγεί στον Χριστό,
ψυχή μου, τώρα και ξεκίνα.
Κι όταν στο βήμα φτάσεις πια το στερνό,
κενό θα βρεις εκεί το μνήμα.

Εκεί του Αγγέλου το λευκό το φτερό
θα ’ρθει γοργά να σ’ αγκαλιάσει
και να σε πάρει απ’ τον δικό σου σταυρό,
στον ουρανό να σ’ ανεβάσει.

Και αν λησμόνησα εγώ τη μορφή Σου,
μπροστά μου βλέπω την Ανάστασή Σου.
Πάρ’ την ψυχή μου αναστημένη,
στο βήμα της το στερνό Σε προσμένει.
Πάρ’ την ψυχή μου αναστημένη...

Στίχοι

Στον λίθο ζυγώνουν με τόλμη, ανδρεία,
μα Άγγελο βρίσκουν αντί κουστωδία.
Τα μύρα αφήνουν, ταχύ πια το βήμα.
Ανέστη Χριστός! Κενό είν’ το μνήμα!

Και αν η καρδιά έχει πόρτες κλειστές,
σ’ αυτόν που ζητάει να δει τις πληγές,
θα έρθει Εκείνος με χέρια απλωμένα.
Ανέστη Χριστός! Δεν είναι ένα ψέμα!

Στο πλάι μου νιώθω συντροφιά θεϊκή,
την όψη κι αν κρύβει, μιλά στην ψυχή.
Προσεύχομαι, Κύριε, μείνε κοντά μου.
Ανέστη Χριστός! Και καίει η καρδιά μου!

Κι η θλίψη της άρνησης βαθιά αν φωλιάζει,
μέσα απ’ τον Τάφο η συγγνώμη πηγάζει.
Και γύρω μου πρόβατα δίχως ποιμένα.
Ανέστη Χριστός! Προσμένει κι εμένα! (2)

Στίχοι

Στην καρδιά που ως το τέρμα Εκείνον ποθεί ν’ αγαπά,
στην ψυχή του ανθρώπου που μόνο με Φως ξεδιψά,
δίνει δύναμη του Θεού η αγκαλιά
και η σπίθα θα του γίνεται φωτιά.

Τη χαρά θα τη βρεις στον σταυρό που εσύ κουβαλάς,
Μη λυγάς! Κοίτα Εκείνον που σταυρώθηκε στον Γολγοθά
και τον θάνατο με θάνατο νικά
και ο Παράδεισος σου ανοίγεται ξανά.

Γιατί ο σταυρός που κρατάς, σε ανεβάζει, σου δίνει φτερά!
Ανοίγει τον δρόμο που οδηγεί μακριά απ’ τα φθαρτά.
Να τον κοιτάς σταθερά, είναι η αλήθεια που αναζητάς.
Μη σταματάς να προσπαθείς. Προχώρα μπροστά
κι η καρδιά σου θα χτυπάει δυνατά, πιο δυνατά.

Τη ζωή θα τη ζεις απ’ τις θυσίες που κάνεις εσύ,
λαμπερή να κρατήσεις την πορεία σου πάνω στη γη.
Θέλει πίστη και πολλή υπομονή,
να κερδίσεις την αιώνια ζωή.

Δε μετρά, αν οι πτώσεις στον δρόμο σου είναι πολλές.
Ο Χριστός θα σου δώσει ωραίες στιγμές, αν το θες.
Θα σε πάρει από το χέρι, για να δεις
την καινούργια σου αναστάσιμη αρχή.

Γιατί ο σταυρός που κρατάς, σε ανεβάζει, σου δίνει φτερά!
Ανοίγει τον δρόμο που οδηγεί μακριά απ’ τα φθαρτά.
Να τον κοιτάς σταθερά, είναι η αλήθεια που αναζητάς.
Μη σταματάς να προσπαθείς. Προχώρα μπροστά
κι η καρδιά σου θα χτυπάει δυνατά.

Γιατί ο Χριστός, που αγαπάς, ανάσταση φέρνει σε όλους εμάς.
Θα χαραχτεί βαθιά η αλλαγή
μια νέα ζωή.
Έλα, Χριστέ, στην καρδιά.
Χτίσε στο «είναι» μας καινούργια φωλιά
και η ψυχή μας με χάρη θεϊκή θα ντυθεί στα λευκά.

Και των Αχράντων θα μεταλάβω
μες στη νυχτιά, ουράνια χαρά! (2)

Ύμνοι της Εκκλησίας μας
Στίχοι

Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τήν γῆν, ὅτι σύ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.

Απόδοση

Σήκω επάνω, ω Θεέ, και κρίνε τη γη, διότι σε Σένα θα περιέλθουν ως κληρονομία Σου όλα τα έθνη.

Στίχοι

Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν Λαοί· Πάσχα Κυρίου Πάσχα· ἐκ γάρ θανάτου πρός ζωήν, καί ἐκ γῆς πρός οὐρανόν, Χριστός ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας.

Απόδοση

(Σήµερα είναι) η ηµέρα της Αναστάσεως (του Κυρίου)! Γι’ αυτό ας γίνουµε λαµπροί όλοι, λαοί. (Σήµερα είναι) Πάσχα (δηλαδή πέρασµα), το Πάσχα του Κυρίου. Γιατί ο Χριστός, που είναι ο Θεός, µας διαβίβασε από τον θάνατο προς τη ζωή κι από τη γη προς τον ουρανό, ενώ ψάλλαµε ύµνο νίκης.

Στίχοι

Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.

Απόδοση

Ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς, νικώντας µε το θάνατό Του τον θάνατο και δωρίζοντας τη ζωή (την αιώνια) σε αυτούς που βρίσκονται στα µνήµατα.

Απο εδω και περα…

Κατηχητικό

Πέρασε άλλο ένα Πάσχα. Ανεξαρτήτως τις συνθήκες ζωής του καθενός, ο Θεός μάς αξίωσε να ακούσουμε, να νιώσουμε και να ζήσουμε αρκετά μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Πολλοί χριστιανοί έκλαψαν τη Μεγάλη Πέμπτη βλέποντας τον Κύριό μας πάνω στον Σταυρό. Πολλοί ένιωσαν δέος και σεβασμό τη Μεγάλη Παρασκευή ακούγοντας τις καμπάνες να χτυπούν πένθιμα. Όλοι ένιωσαν μια απερίγραπτη χαρά το βράδυ της Αναστάσεως. Και μετά; Πώς συνεχίζουμε τη ζωή μας μετά τη Μεγάλη Εβδομάδα;

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς διακοπές. Ούτε είναι κάποιο έθιμο της πατρίδας μας. Δεν είναι ούτε καν κάτι που...

Η επί του Όρους Ομιλία. Δ μέρος (Ματθ. ζ' 1-29)
Εικόνα
«Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν.»
Στίχοι

1 Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ·

2 καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων·

3 Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.

5 μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν.

6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.

7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.

8 μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.

9 μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται.

10 μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

11 μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ·

12 χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς· οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν.

13 Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.

14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη·

15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.

16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Απόδοση

1 Όταν είδε τα πλήθη ανέβηκε στο όρος, και μόλις κάθισε, ήλθαν κοντά του οι μαθητές τουꞏ

2 αφού άνοιξε το στόμα του, τους δίδασκε καί τους έλεγεꞏ

3 Μακάριοι οι ταπεινόφρονες, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.

4 Μακάριοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν.

5 Μακάριοι οι πράοι (ταπεινοί), γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη.

6 Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν για το θέλημα του Θεού, γιατί αυτοί θα χορτάσουν.

7 Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν.

8 Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δούν τον Θεό.

9 Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί αυτοί θα ονομαστούν τέκνα του Θεού.

10 Μακάριοι όσοι έχουν υποστεί διωγμούς για το θέλημα του Θεού, γιατί η βασιλεία των ουρανών είναι δική τους.

11 Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν και πουν κάθε είδος ψευδούς κακολογίας εναντίον σας, εξαιτίας μουꞏ

12 Να χαίρεσθε τότε και να αγαλλιάσθε, γιατί η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη στους ουρανούςꞏ έτσι, άλλωστε, καταδίωξαν και τους προφήτες πριν από εσάς.

13 Εσείς είστε το αλάτι της γηςꞏ εάν το αλάτι χάσει την αλμύρα του, με τί θα αλατισθεί; Δεν έχει πλέον καμία αξία παρά να πεταχθεί έξω και να καταπατείται από τους ανθρώπους.

14 Εσείς είστε το φώς του κόσμου. Η πόλη που βρίσκεται επάνω στο βουνό δεν μπορεί να κρυφθείꞏ

15 Ούτε ανάβουν τον λύχνο και τον τοποθετούν κάτω από το μόδιο (μετρικό σκεύος), αλλ' επάνω στον λυχνοστάτη, και έτσι φωτίζει όλους όσοι είναι μέσα στο σπίτι.

16 Έτσι πρέπει νά λάμπει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να δουν τα καλά έργα σας και να δοξάσουν τον Πατέρα σας, ο οποίος είναι στους ουρανούς.

Στίχοι

17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι.

18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται.

19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

20 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

21 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ φονεύσεις· ὃς δ’ ἂν φονεύσῃ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει.

22 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῇ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, Ρακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ, Μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.

23 ἐὰν οὖν προσφέρῃς τὸ δῶρόν σου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κἀκεῖ μνησθῇς ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἔχει τι κατὰ σοῦ,

24 ἄφες ἐκεῖ τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ τότε ἐλθὼν πρόσφερε τὸ δῶρόν σου.

25 ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχὺ ἕως ὅτου εἶ ἐν τῇ ὁδῷ μετ’ αὐτοῦ, μήποτέ σε παραδῷ ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ, καὶ ὁ κριτὴς σε παραδῷ τῷ ὑπηρέτῃ, καὶ εἰς φυλακὴν βληθήσῃ·

26 ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν ἕως ἂν ἀποδῷς τὸν ἔσχατον κοδράντην.

27 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ μοιχεύσεις.

28 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.

29 εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.

30 καὶ εἰ ἡ δεξιά σου χεὶρ σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὴν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.

31 Ἐρρέθη δέ· Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον.

32 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας, ποιεῖ αὐτὴν μοιχᾶσθαι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται.

33 Πάλιν ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐκ ἐπιορκήσεις, ἀποδώσεις δὲ τῷ Κυρίῳ τοὺς ὅρκους σου.

34 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως· μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ, ὅτι θρόνος ἐστὶν τοῦ Θεοῦ·

35 μήτε ἐν τῇ γῇ, ὅτι ὑποπόδιόν ἐστιν τῶν ποδῶν αὐτοῦ· μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα, ὅτι πόλις ἐστὶν τοῦ μεγάλου βασιλέως·

36 μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σου ὀμόσῃς, ὅτι οὐ δύνασαι μίαν τρίχα λευκὴν ἢ μέλαιναν ποιῆσαι.

37 ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.

38 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος.

39 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ’ ὅστις σε ῥαπίζει εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·

40 καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον·

41 καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετ’ αὐτοῦ δύο.

42 τῷ αἰτοῦντί σε δίδου, καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.

43 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου καὶ μισήσεις τὸν ἐχθρόν σου.

44 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς,

45 ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.

46 ἐὰν γὰρ ἀγαπήσητε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθὸν ἔχετε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι;

47 καὶ ἐὰν ἀσπάσησθε τοὺς φίλους ὑμῶν μόνον, τί περισσὸν ποιεῖτε; οὐχὶ καὶ οἱ τελῶναι οὕτω ποιοῦσιν;

48 Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν.

Απόδοση

17 Μη νομίσετε ότι ήλθα να καταργήσω τον νόμο ή τους προφήτες· δεν ήλθα να καταργήσω αλλά να εκπληρώσω.

18 Σας διαβεβαιώνω ότι μέχρι να καταστραφούν ο ουρανός και η γη, ούτε ένα γιώτα ή ένα πνεύμα δεν θα καταργηθεί από τον νόμο αλλά όλα θα γίνουν.

19 Επομένως, εκείνος που θα καταργήσει έστω και μία από αυτές τις μικρότερες εντολές και διδάξει τους ανθρώπους χωρίς αυτή, θα θεωρηθεί ελάχιστος και δεν θα έχει θέση στη βασιλεία των ουρανών· όποιος όμως εφαρμόσει και διδάξει όλες τις εντολές, θα θεωρηθεί μέγας στη βασιλεία των ουρανών.

20 Σας λέγω λοιπόν ότι, αν δεν τηρήσετε όλες τις διατάξεις του νόμου καλύτερα από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, δεν θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών.

21 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε στους προγόνους μας: «Μη φονεύσεις»· όποιος φονεύσει, θα είναι ένοχος ενώπιον του δικαστηρίου.

22 Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος οργίζεται εναντίον του αδελφού του χωρίς λόγο, είναι ένοχος ενώπιον του δικαστηρίου· όποιος όμως αποκαλέσει τον αδελφό του «ρακά» δηλαδή «ανόητε», είναι ένοχος ενώπιον του Συνεδρίου· όποιος τον αποκαλέσει «μωρέ», είναι ένοχος να ριφθεί στη γέεννα του πυρός.

23 Όταν λοιπόν προσφέρεις το δώρο σου επάνω στο θυσιαστήριο και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου,

24 άφησε εκεί το δώρο σου, μπροστά στο θυσιαστήριο, και πήγαινε πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου και κατόπιν έλα να προσφέρεις το δώρο σου.

25 Να συμβιβάζεσαι γρήγορα με τον αντίδικό σου, όσο είστε ακόμη καθ’ οδόν προς το δικαστήριο, για να μη σε παραδώσει ο αντίδικος στον δικαστή και ο δικαστής σε παραδώσει στον δεσμοφύλακα και ριφθείς στη φυλακή.

26 Σε διαβεβαιώνω ότι δεν θα εξέλθεις από εκεί μέχρις ότου ξεπληρώσεις και το τελευταίο δίλεπτο.

27 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε στους προγόνους μας: «Μη μοιχεύσεις».

28 Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, ήδη διέπραξε μοιχεία με αυτή στην καρδιά του.

29 Αν ο δεξιός σου οφθαλμός σε σκανδαλίζει, είναι καλύτερα να τον βγάλεις και να τον πετάξεις μακριά γιατί σε συμφέρει να χαθεί ένα από τα μέλη σου και να μη ριφθεί όλο το σώμα σου στη γέεννα.

30 Και αν το δεξί σου χέρι σε σκανδαλίζει, κόψ' το από τη ρίζα και πέταξέ το γιατί σε συμφέρει να χαθεί ένα από τα μέλη σου και να μη ριφθεί όλο το σώμα σου στη γέεννα.

31 Δόθηκε επίσης η εντολή: «Όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, πρέπει να της δώσει διαζύγιο».

32 Εγώ όμως σας λέγω ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του για οποιονδήποτε λόγο, εκτός της πορνείας, την εξωθεί στη μοιχεία, και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.

33 Πάλι ακούσατε την εντολή που δόθηκε στους προγόνους: «Να μην παραβαίνεις τον όρκο, αλλά να τηρείς τους όρκους που έδωσες στο όνομα του Κυρίου».

34 Εγώ όμως σας λέγω, να μην ορκίζεσθε ποτέ· ούτε στον ουρανό, επειδή είναι θρόνος του Θεού·

35 ούτε στη γη, επειδή είναι το υποπόδιο των ποδιών του· ούτε στα Ιεροσόλυμα, επειδή είναι πόλη του μεγάλου βασιλιά·

36 ούτε στην κεφαλή σου να ορκίζεσαι, επειδή δεν μπορείς να κάνεις ούτε μια τρίχα άσπρη ή μαύρη.

37 Να είναι ο λόγος σας, το ναι ναι και το όχι όχι· ό,τι είναι περισσότερο από αυτά προέρχεται από τον πονηρό.

38 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε: «Να ανταποδίδεις οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».

39 Εγώ όμως σας λέγω να μην αντιστέκεσθε στον πονηρό, αλλά όποιος σε χτυπήσει στο δεξί σαγόνι, γύρισέ του να χτυπήσει και το άλλο·

40 και σε όποιον σε σύρει στο δικαστήριο για να σου πάρει τον χιτώνα, άφησέ του και το ιμάτιο·

41 και όποιος σε αγγαρεύσει για ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο·

42 σε όποιον σου ζητεί, δώσε και σε όποιον θέλει να δανεισθεί από εσένα, μην αρνηθείς.

43 Ακούσατε την εντολή που δόθηκε: «Να αγαπάς τον πλησίον σου» και να μισείς τον εχθρό σου.

44 Εγώ όμως σας λέγω, αγαπάτε τους εχθρούς σας, να λέγετε καλά λόγια για αυτούς που σας καταριούνται, ευεργετείτε όσους σας μισούν και προσεύχεσθε υπέρ αυτών που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν,

45 ώστε να γίνετε τέκνα του ουράνιου Πατέρα σας, ο οποίος ανατέλλει τον ήλιο του για πονηρούς και για αγαθούς, και βρέχει για δικαίους και για αδίκους.

46 Γιατί, αν αγαπήσετε μόνο όσους σας αγαπούν, ποια ανταμοιβή θα έχετε; Δεν πράττουν το ίδιο και οι τελώνες;

47 Και αν χαιρετάτε μόνο τους φίλους σας, τι περισσότερο από τους άλλους κάνετε; Δεν πράττουν το ίδιο και οι τελώνες;

48 Να είστε λοιπόν τέλειοι και εσείς, όπως ακριβώς είναι τέλειος και ο ουράνιος Πατέρας σας.

Στίχοι

1 Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ μήγε, μισθὸν οὐκ ἔχετε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

2 ῞Οταν οὖν ποιῇς ἐλεημοσύνην, μὴ σαλπίσῃς ἔμπροσθέν σου, ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς ρύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

3 σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου,

4 ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

5 Καὶ ὅταν προσεύχῃ, οὐκ ἔσῃ ὥσπερ οἱ ὑποκριταί, ὅτι φιλοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες προσεύχεσθαι, ὅπως ἂν φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

6 σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸν ταμιεῖόν σου, καὶ κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

7 Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί· δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται.

8 μὴ οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν.

9 Οὕτως οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·

10 ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·

11 τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·

12 καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·

13 καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

14 ᾿Εὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·

15 ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

16 ῞Οταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

17 σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,

18 ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι·

20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν·

21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.

22 ῾Ο λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται·

23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον;

24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.

25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;

26 ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανού, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;

27 τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;

28 καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει·

29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.

30 Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;

31 μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα;

32 πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων.

33 ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

34 Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον· ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.

Απόδοση

1 Προσέχετε να μην ασκείτε την ελεημοσύνη σας μπροστά στους ανθρώπους, με σκοπό να σας βλέπουν· αλλιώς, δεν θα έχετε ανταμοιβή από τον ουράνιο Πατέρα σας.

2 Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη, να μην το διαλαλήσεις γύρω σου, όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους, για να τους θαυμάζουν οι άνθρωποι· σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα πάρουν ανταμοιβή.

3 Όταν όμως εσύ κάνεις ελεημοσύνη, να μην ξέρει το αριστερό σου χέρι τι κάνει το δεξί σου,

4 ώστε η ελεημοσύνη να γίνεται στα κρυφά, και ο Πατέρας σου, ο οποίος βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά.

5 Και όταν προσεύχεσαι, να μην είσαι όπως οι υποκριτές, που τους αρέσει να προσεύχονται όρθιοι στις συναγωγές και στις γωνίες των πλατειών, για να τους βλέπουν οι άνθρωποι· σας βεβαιώ ότι δεν θα λάβουν αμοιβή.

6 Εσύ όμως, όταν προσεύχεσαι, πήγαινε στο ιδιαίτερο δωμάτιό σου, και αφού κλείσεις την πόρτα σου προσευχήσου στον Πατέρα σου, ο οποίος είναι παρών στο κρυφό μέρος, και ο Πατέρας σου, ο οποίος βλέπει στο κρυφό μέρος, θα σε ανταμείψει στα φανερά.

7 Όταν προσεύχεσθε, να μη φλυαρείτε όπως οι εθνικοί· γιατί νομίζουν ότι θα εισακουσθούν με την πολυλογία τους.

8 Μη γίνετε λοιπόν όμοιοι μ' αυτούς· γιατί ο Πατέρας σας γνωρίζει εκείνα που έχετε ανάγκη πριν τα ζητήσετε εσείς από αυτόν.

9 Εσείς, λοιπόν, να προσεύχεσθε ως εξής: «Πατέρα μας ουράνιε, ας τιμάται ως άγιο το όνομά σου·

10 είθε να έλθει η βασιλεία σου· να γίνει το θέλημά σου και επί της γης, όπως στον ουρανό·

11 δώσε μας σήμερα τον καθημερινό άρτο·

12 και χάρισέ μας τα χρέη των αμαρτιών μας, όπως και εμείς τα χαρίζουμε στους δικούς μας οφειλέτες·

13 και μην αφήσεις να πέσουμε σε πειρασμό, αλλά σώσε μας από τον πονηρό. Γιατί δική σου είναι η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα, στους αιώνες· αμήν».

14 Πράγματι, αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει και τα δικά σας ο ουράνιος Πατέρας σας·

15 αν όμως δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα.

16 Όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σκυθρωποί όπως οι υποκριτές, οι οποίοι δεν πλένουν τα πρόσωπά τους, ώστε να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν· σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα λάβουν αμοιβή.

17 Εσύ όμως, όταν νηστεύεις, άλειψε το κεφάλι σου και πλύνε το πρόσωπό σου,

18 για να μη φαίνεσαι στους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλά στον Πατέρα σου, ο οποίος είναι εκεί στα κρυφά, και ο Πατέρας σου ο οποίος βλέπει τι γίνεται στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά.

19 Μη συγκεντρώνετε θησαυρούς επί της γης, όπου τους αφανίζουν ο σκόρος και ο σκώληξ, και όπου οι κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και τους κλέβουν·

20 να συγκεντρώνετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου ούτε ο σκόρος ούτε ο σκώληξ τους αφανίζουν, και όπου κλέφτες δεν κάνουν διαρρήξεις και δεν κλέβουν·

21 γιατί, όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί είναι και η καρδιά σας.

22 Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός· επομένως, αν ο οφθαλμός σου είναι υγιής, όλο το σώμα σου είναι φωτεινό·

23 αν όμως ο οφθαλμός σου είναι ασθενής, όλο το σώμα σου είναι στο σκοτάδι. Εάν λοιπόν το φως που υπάρχει μέσα σου είναι σκοτάδι, πόσο πιο έντονο είναι το σκοτάδι;

24 Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους· γιατί ή θα μισήσει τον έναν και θα αγαπήσει τον άλλον, ή θα ανεχθεί τον έναν και θα περιφρονήσει τον άλλον. Δεν μπορείτε να υπηρετείτε συγχρόνως τον Θεό και τον Μαμωνά.

25 Γι' αυτό σας λέγω, μη φροντίζετε για τη ζωή σας τι θα φάτε και τι θα πιείτε, ούτε για το σώμα σας τι θα φορέσετε· δεν αξίζει η ζωή περισσότερο από την τροφή, και το σώμα περισσότερο από το ένδυμα;

26 Κοιτάξτε τα πτηνά του ουρανού, που ούτε σπέρνουν, ούτε θερίζουν, ούτε συγκεντρώνουν σε αποθήκες, και ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει· δεν αξίζετε εσείς περισσότερο από αυτά;

27 Ποιος από εσάς, αν φροντίσει, μπορεί να προσθέσει έναν πήχυ στο ανάστημά του;

28 Και γιατί φροντίζετε για το ένδυμά σας; Διδαχθείτε από τα κρίνα του αγρού πώς μεγαλώνουν· ούτε κοπιάζουν, ούτε γνέθουν·

29 σας λέω μάλιστα ότι ούτε ο Σολομών σε όλη τη μεγαλοπρέπειά του δεν ντύθηκε σαν ένα από αυτά.

30 Εάν το χορτάρι του αγρού, που σήμερα υπάρχει και αύριο ρίχνεται στον φούρνο, το ντύνει τόσο ωραία ο Θεός, πόσο περισσότερο εσάς, ολιγόπιστοι;

31 Μη φροντίζετε λοιπόν και μη λέγετε, τι θα φάμε ή τι θα πιούμε ή τι θα φορέσουμε;

32 Γιατί όλα αυτά τα επιδιώκουν οι εθνικοί που δεν εμπιστεύονται τον Θεό· γιατί ο ουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από όλα αυτά.

33 Επιδιώκετε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και το θέλημά του, και όλα αυτά θα ακολουθήσουν.

34 Μη φροντίσετε λοιπόν για την αυριανή ημέρα· γιατί η αυριανή ημέρα θα φροντίσει για τις δικές της ανάγκες· ο μόχθος της κάθε ημέρας είναι αρκετός.

Στίχοι

1 Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε·

2 ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν.

3 τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς;

4 ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου;

5 ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.

6 Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ρήξωσιν ὑμᾶς.

7 Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν·

8 πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.

9 ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ;

10 καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;

11 εἰ οὗν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

12 Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται.

13 Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς.

14 τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!

15 Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες.

16 ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;

17 οὕτω πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ.

18 οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.

19 πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται.

20 ἄραγε ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς.

21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

22 πολλοὶ ἐροῦσί μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ· Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;

23 καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν.

24 Πᾶς οὖν ὅστις ἀκούει μου τοὺς λόγους τούτους καὶ ποιεῖ αὐτούς, ὁμοιώσω αὐτὸν ἀνδρὶ φρονίμῳ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πέτραν·

25 καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καὶ προσέπεσον τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἔπεσε· τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν.

26 καὶ πᾶς ὁ ἀκούων μου τοὺς λόγους τούτους καὶ μὴ ποιῶν αὐτοὺς ὁμοιωθήσεται ἀνδρὶ μωρῷ, ὅστις ᾠκοδόμησε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἄμμον·

27 καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καὶ προσέκοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπεσε, καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη.

28 Καὶ ἐγένετο ὅτε συνετέλεσεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς λόγους τούτους, ἐξεπλήσσοντο οἱ ὄχλοι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·

29 ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.

Απόδοση

1 Μην κρίνετε, για να μην κριθείτε·

2 γιατί, με όποιο κριτήριο κρίνετε, με αυτό θα κριθείτε, και με όποιο μέτρο μετράτε, με αυτό θα μετρηθείτε και εσείς.

3 Πώς βλέπεις την αγκίδα που είναι στο μάτι του αδελφού σου, και δεν αισθάνεσαι το δοκάρι που είναι στο δικό σου μάτι;

4 Ή πώς θα πεις στον αδελφό σου, άφησε να βγάλω την αγκίδα από το μάτι σου, όταν ολόκληρο δοκάρι είναι στο δικό σου μάτι;

5 Υποκριτή, βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου, και τότε θα δεις καλύτερα να βγάλεις την αγκίδα από το μάτι του αδελφού σου.

6 Μη δίνετε το άγιο στους σκύλους, ούτε να τοποθετείτε τα μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους, μήπως τα καταπατήσουν με τα πόδια τους και μετά στραφούν εναντίον σας και σας ξεσχίσουν.

7 Ζητείτε και θα σας δοθεί, επιδιώξτε και θα βρείτε, χτυπάτε και θα σας ανοίξουν·

8 γιατί όποιος ζητά λαμβάνει και όποιος επιδιώκει βρίσκει, και σε όποιον χτυπά, θα του ανοίξουν.

9 Ή ποιος από εσάς, αν ο γιος του ζητήσει ψωμί, θα του δώσει πέτρα;

10 Και αν του ζητήσει ψάρια, θα του δώσει φίδι;

11 Αν λοιπόν εσείς, σε περίπτωση που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε καλά πράγματα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο ουράνιος Πατέρας σας θα δώσει αγαθά πράγματα σε αυτούς που του ζητούν;

12 Όλα λοιπόν όσα θέλετε να σας κάνουν οι άνθρωποι, τα ίδια να κάνετε και εσείς σε αυτούς· σε αυτό συνοψίζεται η διδασκαλία του νόμου και των προφητών.

13 Να εισέρχεστε από τη στενή πύλη· γιατί είναι πλατιά η πύλη και ευρύχωρος ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή, και είναι πολλοί εκείνοι που εισέρχονται από αυτήν.

14 Είναι στενή η πύλη και γεμάτος θλίψεις ο δρόμος που οδηγεί στη ζωή, και είναι λίγοι εκείνοι που τη βρίσκουν.

15 Προσέχετε από τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι σας πλησιάζουν με ενδύματα προβάτων, ενώ από μέσα είναι αρπακτικοί λύκοι.

16 Θα τους καταλάβετε από τα έργα τους. Μήπως από τα αγκάθια μαζεύουν σταφύλια ή από τους τριβόλων μαζεύουν σύκα;

17 Έτσι, κάθε καλό δένδρο παράγει καλούς καρπούς, ενώ το σάπιο δένδρο κάνει κακούς καρπούς.

18 Το καλό δένδρο δεν μπορεί να παράγει κακούς καρπούς, ούτε το σάπιο δένδρο μπορεί να παράγει καλούς καρπούς.

19 Κάθε δένδρο που δεν παράγει καλό καρπό κόβεται στη ρίζα και ρίχνεται στη φωτιά.

20 Επομένως, από τους καρπούς τους θα τους καταλάβετε.

21 Στη βασιλεία των ουρανών δεν θα εισέλθει όποιος μου λέγει, Κύριε, Κύριε, αλλά όποιος εφαρμόζει το θέλημα του ουράνιου Πατέρα μου.

22 Εκείνη την ημέρα (της κρίσεως) πολλοί θα μου πουν: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και δεν βγάλαμε δαιμόνια στο όνομά σου, και δεν κάναμε πολλά θαύματα στο όνομά σου;

23 Και τότε θα δηλώσω σε αυτούς ότι δεν σας γνώρισα ποτέ· φύγετε μακριά από εμένα εσείς που αντιδράτε στον νόμο του Θεού.

24 Όποιος λοιπόν ακούει τους λόγους μου τούτους και τους εφαρμόζει, θα τον παρομοιάσω με συνετό άνθρωπο που έχτισε το σπίτι του επάνω στον βράχο.

25 Και κατέβηκε η βροχή, και ήλθαν οι ποταμοί, και φύσηξαν οι άνεμοι, και έπεσαν με δύναμη επάνω σε εκείνο το σπίτι, και δεν έπεσε· γιατί ήταν θεμελιωμένο επάνω στον βράχο.

26 Και όποιος ακούει τα λόγια μου αυτά και δεν τα εφαρμόζει, θα μοιάσει με ανόητο άνθρωπο που έχτισε το σπίτι του επάνω στην άμμο·

27 και κατέβηκε η βροχή, και ήλθαν οι ποταμοί, και φύσηξαν οι άνεμοι, και έπεσαν επάνω σε εκείνο το σπίτι, και έπεσε, και η πτώση του ήταν μεγάλη.

28 Όταν τελείωσε ο Ιησούς αυτά τα λόγια, τα πλήθη έμειναν κατάπληκτα από τη διδασκαλία του·

29 γιατί τους δίδασκε με αυθεντία, και όχι όπως οι γραμματείς.

«Ημουν και εγω εκει»

Σκέψεις για το Ευαγγέλιο της Κυριακής

Arthro

Σε ιστορικές εκπομπές τον πρώτο λόγο έχουν εκείνοι που ήταν παρόντες στα ιστορικά γεγονότα. Η δική τους μαρτυρία έχει άλλη βαρύτητα, δίνει άλλη αίγλη στην κουβέντα. Μπροστά στον δικό τους λόγο δεν χωρά καμιά αντίρρηση, καμιά αμφιβολία. Γιατί η απάντηση είναι αφοπλιστική. «Ήμουν κι εγώ εκεί. Το είδα»...

🎧 Άκουσε το Ευαγγέλιο

0:00 / 0:00
0:00 / 0:00
✏️ Δραστηριότητες

Βρες τις λέξεις

Βρες τις κρυμμένες λέξεις

Chat Chat Επόμενη Συνάντηση:

25 Απριλίου

Βασιλεῦ οὐράνιε

Βασιλεῦ οὐράνιε,
Παράκλητε,
τὸ Πνεῦµα τῆς ἀλη­θείας,
ὁ πανταχοῦ παρὼν
καὶ τὰ πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν
καὶ ζωῆς χορηγός,
ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡµῖν
καὶ καθάρισον ἡµᾶς
ἀπὸ πάσης κηλῖδος
καὶ σῶσον, ᾿Αγαθέ,
τὰς ψυχὰς ἡµῶν.

(Άγιο Πνεύμα, Εσύ) Βασιλιά ουράνιε,
Παράκλητε (που παρηγορείς),
το Πνεύμα που διδάσκεις την αλήθεια,
Εσύ που βρίσκεσαι παντού και γεμίζεις τα πάντα με την παρουσία Σου,
Εσύ που είσαι ο θησαυρός των αγαθών και δωρητής της ζωής,
έλα και κατοίκησε μέσα μας
και καθάρισέ μας από κάθε κηλίδα (της αμαρτίας)
και σώσε, Αγαθέ, τις ψυχές μας.

Πάτερ ἡµῶν

Πάτερ ἡµῶν
ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς,
ἁγιασθήτω τὸ ὄνοµά σου.
᾿Ελθέτω ἡ βασιλεία σου.
Γενηθήτω τὸ θέληµά σου,
ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.
Τὸν ἄρτον ἡµῶν τὸν ἐπιούσιον
δὸς ἡµῖν σήµερον.
Καὶ ἄφες ἡµῖν
τὰ ὀφειλήµατα ἡµῶν,
ὡς καὶ ἡµεῖς ἀφίε­µεν
τοῖς ὀφειλέταις ἡµῶν.
Καὶ µὴ εἰσενέγκῃς
ἡµᾶς εἰς πειρασµόν,
ἀλλὰ ῥῦσαι ἡµᾶς
ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Πατέρα μας, που βρίσκεσαι στους ουρανούς,
ας αγιασθεί το όνομά Σου, ας έρθει η βασιλεία Σου,
ας γίνει το θέλημά Σου, όπως στον ουρανό
(από τους αγγέλους), έτσι και στη γη μας.
Δώσε μας και σήμερα την απαραίτητη τροφή μας.
Και συγχώρησε τα σφάλματά μας
όπως εμείς συγχωρούμε αυτούς που μας αδικούν.
Και μην επιτρέψεις να πέσουμε σε πειρασμό,
αλλά γλίτωσέ μας από τον πονηρό.

Βασιλεῦ οὐράνιε

Βασιλεῦ οὐράνιε,
Παράκλητε,
τὸ Πνεῦµα τῆς ἀλη­θείας,
ὁ πανταχοῦ παρὼν
καὶ τὰ πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν
καὶ ζωῆς χορηγός,
ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡµῖν
καὶ καθάρισον ἡµᾶς
ἀπὸ πάσης κηλῖδος
καὶ σῶσον, ᾿Αγαθέ,
τὰς ψυχὰς ἡµῶν.

(Άγιο Πνεύμα, Εσύ) Βασιλιά ουράνιε,
Παράκλητε (που παρηγορείς),
το Πνεύμα που διδάσκεις την αλήθεια,
Εσύ που βρίσκεσαι παντού και γεμίζεις τα πάντα με την παρουσία Σου,
Εσύ που είσαι ο θησαυρός των αγαθών και δωρητής της ζωής,
έλα και κατοίκησε μέσα μας
και καθάρισέ μας από κάθε κηλίδα (της αμαρτίας)
και σώσε, Αγαθέ, τις ψυχές μας.

Πάτερ ἡµῶν

Πάτερ ἡµῶν
ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς,
ἁγιασθήτω τὸ ὄνοµά σου.
᾿Ελθέτω ἡ βασιλεία σου.
Γενηθήτω τὸ θέληµά σου,
ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.
Τὸν ἄρτον ἡµῶν τὸν ἐπιούσιον
δὸς ἡµῖν σήµερον.
Καὶ ἄφες ἡµῖν
τὰ ὀφειλήµατα ἡµῶν,
ὡς καὶ ἡµεῖς ἀφίε­µεν
τοῖς ὀφειλέταις ἡµῶν.
Καὶ µὴ εἰσενέγκῃς
ἡµᾶς εἰς πειρασµόν,
ἀλλὰ ῥῦσαι ἡµᾶς
ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Πατέρα μας, που βρίσκεσαι στους ουρανούς,
ας αγιασθεί το όνομά Σου, ας έρθει η βασιλεία Σου,
ας γίνει το θέλημά Σου, όπως στον ουρανό
(από τους αγγέλους), έτσι και στη γη μας.
Δώσε μας και σήμερα την απαραίτητη τροφή μας.
Και συγχώρησε τα σφάλματά μας
όπως εμείς συγχωρούμε αυτούς που μας αδικούν.
Και μην επιτρέψεις να πέσουμε σε πειρασμό,
αλλά γλίτωσέ μας από τον πονηρό.

Συνεχίζουμε το ταξίδι με τον Φώτη και μαθαίνουμε την ιστορία της πατρίδας μας!
Για τους μικρότερούς μας φίλους

Έχεις κάποια ερώτηση;