Υποθέτω ότι έχεις ακούσει τη φράση πως «ένα καλό βιογραφικό ανοίγει πόρτες». Εννοώντας πως όσο καλύτερα πτυχία έχει κάποιος, όσες περισσότερες γνώσεις, τόσο ευκολότερο είναι να βρει μια καλή θέση εργασίας και υψηλά αμειβόμενη. Δεν θα αναλύσουμε σ’ αυτό το άρθρο κατά πόσο ισχύει κάτι τέτοιο, ούτε θα δώσουμε συμβουλές για τη σύνταξη ενός καλού βιογραφικού. Αλλά θα δώσουμε προσοχή σε κάτι άλλο.
Υπάρχει ένα βιογραφικό που αφορά όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας. Αρχίζουμε να το φτιάχνουμε, όχι σε κάποια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας αλλά από τα πρώτα μας χρόνια. Το ολοκληρώνουμε μάλιστα μέχρι και τις τελευταίες μας στιγμές εδώ πάνω στη γη. Από το αποτέλεσμά του, δηλαδή από το πόσο καλό είναι, θα κριθεί όχι κάποια καλή θέση εργασίας με έναν σημαντικό μισθό, αλλά το αιώνιο μέλλον μας. Αυτό που οφείλει να είναι ο πόθος του κάθε χριστιανού, να βρίσκεται δηλαδή αιώνια κοντά στον Θεό.
Για τη σύνταξη αυτού του βιογραφικού, μας μιλάει το ευαγγέλιο αυτής της Κυριακής μέσω της παραβολής της Κρίσεως. Το στοιχείο που θα δώσει βάρος για την τελική απόφαση θα είναι το κριτήριο της αγάπης. Αν οι πράξεις της ζωής μας ήταν ποτισμένες με αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Αν ενδιαφερθήκαμε για τους γύρω μας και προσπαθήσαμε όσο μπορούμε να απαλύνουμε τον ξένο πόνο ή αδιαφορήσαμε για τους άλλους περιστρεφόμενοι γύρω από τον εαυτό μας.
Η αγάπη, λοιπόν, ξεχωρίζει το «βιογραφικό» του κάθε ανθρώπου από του άλλου. Αυτή κάνει τις ζωές των αγίων τόσο αξιοθαύμαστες και τόσο φωτεινές. Αγάπη που δεν περιορίζεται στην τυπική εκτέλεση κάποιων καλών πράξεων αλλά δόσιμο ολοκληρωτικό. Αγάπη που στοχεύει όχι μόνο στο σώμα μα και στην ψυχή του άλλου. Γιατί αυτός που φροντίζει για έναν άρρωστο έχει μάθει πρώτα να σέβεται τον άλλο. Εκείνος που παρέχει τροφή και ρούχα στον διπλανό του προσπαθεί ταυτόχρονα να μη σχολιάζει και να μην κατακρίνει τους γύρω του. Εκείνος που επισκέπτεται τον συνάνθρωπό του την ώρα του πόνου και της μοναξιάς του έχει μάθει παράλληλα να είναι ειλικρινής, δίκαιος και τίμιος στις σχέσεις του με τους άλλους.
Ας φροντίζουμε κάθε στιγμή για το «βιογραφικό» μας αυτό. Να το μεγαλώνουμε, να το συμπληρώνουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού ώστε να ακούσουμε και εμείς τα λόγια του Κυρίου: «Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου». «Ελάτε εσείς οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε τη βασιλεία των ουρανών». Σίγουρα αυτό το «βιογραφικό», ανοίγει πόρτες, τις πόρτες του ουρανού.
Λίγες σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής
Κυριακή της Απόκρεω (Μτ. κε' 31-46)