Μια έκλειψη ευγνωμοσύνης

Λίγες σκέψεις στο ευαγγέλιο της Κυριακής

Κυριακή ιβ' Λουκά  (Λκ. ιζ' 12-19

Έκλειψη γενικά στην αστρονομία είναι το φαινόμενο κατά το οποίο επηρεάζεται η φωτεινότητα ενός ουρανίου σώματος, είτε διότι αυτό εισέρχεται στη σκιά ενός άλλου ουρανίου σώματος, είτε διότι ένα άλλο ουράνιο σώμα εισέρχεται ανάμεσα σ’ εκείνο και τον παρατηρητή. Για την έκλειψη Ηλίου θα έχεις ακούσει; Όπως και για την έκλειψη της σελήνης. Μα για έκλειψη ευγνωμοσύνης έχεις ακούσει ποτέ; 

Πώς όμως θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς τη συμπεριφορά των εννέα λεπρών στο αυριανό ευαγγέλιο; Μόλις καθαρίσθηκαν από τη φοβερή εκείνη αρρώστια που τους βασάνιζε χρόνια, ένας μόνο από τους δέκα λεπρούς γύρισε να ευχαριστήσει τον Ευεργέτη του. Δεν είχαν, άραγε, καθόλου ψήγματα ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης προς τον Κύριο, οι υπόλοιποι εννιά; Προσωπικά δεν νομίζω πως ισχύει κάτι τέτοιο. Τότε γιατί δεν πήραν τον δρόμο της επιστροφής που οδηγούσε σ’ Εκείνον; 

Γιατί άφησαν το «άστρο» της ευγνωμοσύνης τους να καλυφθεί από άλλα συναισθήματα. Από τη χαρά της θεραπείας τους, από τη λαχτάρα να τρέξουν στα  συγγενικά τους πρόσωπα που τα είχαν στερηθεί τόσο καιρό, ίσως πάλι να μη θεώρησαν ως πρώτη τους προτεραιότητα να ευχαριστήσουν. Η ευγνωμοσύνη τους καλύφθηκε και δεν κατάφεραν να ανταποδώσουν στον Θεό την ευχαριστία και την προσκύνηση που Του αρμόζει. Την κρίσιμη στιγμή φάνηκαν αγνώμονες. 

Και εμείς όμως έχουμε ευεργετηθεί από τον Κύριο. Γνωστά μα και άγνωστα γεγονότα της ζωής μας έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτή τη μεγάλη αλήθεια. Πόσες φορές όμως έχουμε σταθεί να ευχαριστήσουμε τον Θεό; Αυτό μπορούμε να το εξακριβώσουμε από το τι θέση έχει η ευχαριστία και η δοξολογία προς τον Θεό στην προσευχή μας. Θυμόμαστε να ευχαριστούμε τον Θεό για τα καθημερινά δώρα Του στη ζωή μας που πολλές φορές μάλιστα τα θεωρούμε και ως δεδομένα; Τον ευχαριστούμε άραγε και τις φορές που η απάντηση στα αιτήματα μας  προς τον Θεό είναι  «περίμενε» ή ακόμα και αρνητική; 

Να βάλουμε την ευχαριστία και την ευγνωμοσύνη προς τον Θεό στη ζωή μας, αν δεν το έχουμε κάνει ήδη. Όχι μόνο με τα λόγια αλλά και με την ζωή μας. Με έργα αγάπης και αρετής. Με ζωή που από μόνη της θα μιλάει για Εκείνον. Ας μην βρεθεί ποτέ το  όνομά μας ανάμεσα σε εκείνους που ο Κύριος με παράπονο θα αναρωτιέται «Οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;».  

 

 λεπ.jpg


Διαδικτυακές συναντήσεις | Κατηχητικά Σχολεία - Τμήμα Ανωτέρου © 2022 All Rights Reserved.
Απαγορεύεται ρητά οποιαδήποτε αντιγραφή, τροποποίηση ή αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας.