Μια γυναίκα αμαρτωλή, ψάχνει τον Χριστό. Νιώθει πως ο Κύριος είναι η τελευταία της ελπίδα για να βρει λύτρωση στην ταραχή που της προκαλεί η άστατη ζωή της. Μετά από κόπο Τον βρίσκει. Εκείνος καθόταν στο τραπέζι με τους μαθητές Του στο σπίτι του Σίμωνα, του πρώην λεπρού. Τι θα ένιωθε αυτή τη γυναίκα; Ντροπή; Αναξιότητα; Βάρος στους άλλους; Αυτά τα εμπόδια τα ξεπερνά γιατί η μετάνοιά της είναι ανώτερη. Έχει σημαντικότερο σκοπό. Έχει φέρει μύρο ακριβό και πολύτιμο. Με αυτό αλείφει τα μαλλιά του Κυρίου.
- Γιατί το σπαταλάει; Δεν μπορεί να το πουλήσει και να δώσει το αντίτιμό του στους φτωχούς;
...σχολίασαν οι μαθητές υπεροπτικά. Μα ο Χριστός βλέπει πιο βαθιά. Βλέπει την ταπείνωση, τη μετάνοιά της. Γι΄αυτό την υπερασπίζεται.
- Όπου κηρυχθεί το Ευαγγέλιο θα αναφέρεται και το παράδειγμά της, για να παραμείνει αλησμόνητη η μνήμη της γυναίκας αυτής.
Την ίδια ώρα, κάποιος μαθητής προδίδει τον Χριστό...
Αυτή την αμαρτωλή προβάλλει σήμερα η Εκκλησία. Δεν είναι τυχαίο. Η μετάνοια είναι το κλειδί της σωτηρίας μας. Πόσα λάθη κάνουμε καθημερινά; Πόσες αδυναμίες έχουμε; Να ψάχνουμε τον εαυτό μας και να ζητάμε απ’ τον Χριστό συγχώρεση και έλεος. Να δίνουμε στον Χριστό το ακριβό «μύρο» της ζωής μας, όχι τα περισσεύματα. 2000 χρόνια μετά η εκκλησία συνεχίζει να τιμά αυτή τη γυναίκα. Αιώνια θα τιμήσει και εμάς ο Χριστός, αρκεί να θελήσουμε και να παλέψουμε κι εμείς για τη δική μας αλλαγή. Καλή μετάνοια...
